Rib and Sea
Ταξιδεύοντας
Θηρασιά. Η άγνωστη, μαγική, αποκομμένη γωνιά της Σαντορίνης.
Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος
Μουσική επένδυση βίντεο : Γιώργος Ρήγος
Είχαμε κάποτε προσεγγίσει τη Θηρασιά, με το φουσκωτό σκάφος μας, καθώς επιστρέφαμε από την Κάσο στην Ανάβυσσο. Δεν είχαμε όμως τον χρόνο τότε να αποβιβαστούμε και να εξερευνήσουμε τον ήρεμο αυτό παράδεισο που ζει στη σκιά της πολύβουης Σαντορίνης, της οποίας αποτελούσε, στο μακρινό παρελθόν, δικό της κομμάτι.
Έτσι, όταν φθάσαμε ξημερώματα του Λαζάρου με το "Πρέβελης" στον Αθηνιό, χάρις στα εισιτήρια που μας παρέχει η "ΑΝΕΚ LINES", η πρώτη μας σκέψη ήταν να δούμε με ποιο τρόπο θα περνούσαμε με το camper στη Θηρασιά. Δεν αργήσαμε να βρούμε άκρη και να κλείσουμε τα εισιτήρια για το επόμενο βράδυ με το πλοίο "Aqua Spirit" της "Nel Lines", που συνδέει τη Σαντορίνη με τα γύρω νησιά. Τέσσερα ευρώ το μέτρο για το camper, συν δύο ευρώ το άτομο και άλλα τόσα για την επιστροφή. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Φθάσαμε τσάμπα στη Σαντορίνη από τον Πειραιά, αλλά για να επισκεφτούμε τη Θηρασιά, που βρίσκεται σε απόσταση... ενός τσιγάρου από τον Αθηνιό, πληρώσαμε 64 ευρώ! Αργότερα βέβαια μάθαμε ότι αυτός ήταν και ο πιο οικονομικός τρόπος, δεδομένου ότι η "παντόφλα" που εκτελεί το ίδιο δρομολόγιο και επιδοτείται, χρεώνει το camper προς πέντε ευρώ το μέτρο!
Πάσχα στην ξεχασμένη Ελλάδα της περιφέρειας.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Αποφασίσαμε να περάσουμε φέτος τις ημέρες του Πάσχα στη Σαντορίνη, χάρις στα δωρεάν εισιτήρια που μας προσφέρει η "ΑΝΕΚ LINES". Ελάχιστα θα μας κοστίσει έτσι ο... οβελίας αφού, χωρίς το κόστος των εισιτηρίων, θα ξοδεύσουμε δύο μόνο λίτρα πετρέλαιο (και πολλά λέω), πηγαίνοντας και επιστρέφοντας στο και από το λιμάνι του Πειραιά, ενώ θα διανυκτερεύουμε και θα γευματίζουμε στο αυτοκινούμενο σπίτι μας. Την περιπλάνησή μας στο όμορφο νησί θα μας την εξασφαλίσει το παπί που θα είναι, ως συνήθως, φορτωμένο στη σχάρα. Λέμε βέβαια να περάσουμε και στη Θηρασία, την οποία δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να περπατήσουμε και να δούμε.
Επειδή το ταξιδιωτικό άρθρο και το σχετικό βίντεο θα αναρτηθούν στο "Rib and Sea" κατόπιν εορτής, επιτρέψτε μου να κάνω μια αναδρομή στο αξέχαστο Πάσχα που περάσαμε πριν από δύο χρόνια στην Όλυμπο της Καρπάθου. Διαβάστε και δείτε πώς βιώνουν τις ημέρες αυτές οι κάτοικοι ενός από τα πιο όμορφα και παραδοσιακά χωριά της νησιωτικής Ελλάδας.
Κείμενο και φωτογραφίες :
http://www.ribandsea.com/main/index.php/travels/677-2012-04-29-19-40-19
Η "Καλλίπυγος" στους πέντε ωκεανούς. Το ταξίδι στην Πολυνησία καλά κρατεί.
Σύνδεση με το προηγούμενο : http://www.ribandsea.com/main/index.php/travels/1415-i-kallipygos-stous-pente-okeanoys-to-taksidi-synexizetai-stin-polynisia
Οι επόμενες μέρες θα κυλήσουν ήσυχα, παρέα με τους Πολυνήσιους φίλους μας. Έτυχε να παρευρεθούμε σε μια γιορτή, όταν συνέπεσαν γενέθλια παιδιών από τρεις διαφορετικές οικογένειες. Μαζεύτηκε το μισό χωριό και οργανώθηκε ένα μεγάλο τσιμπούσι με ολόκληρα χοιρινά ψημένα στα κάρβουνα και άλλες λιχουδιές, μεταξύ των οποίων και καρπούς αρτόδεντρου. Φανταστείτε ένα είδος πελώριου πράσινου πορτοκαλιού που το βάζουν ολόκληρο στη φωτιά. Μόλις μαυρίσει εξωτερικά, αποκτάει γεύση φραντζόλας, οπότε το ξεφλουδίζουν και το τρώνε σαν ψωμί. Για άλλη μια φορά εντυπωσιαστήκαμε από τον πολυνήσιο τρόπο ζωής, γιατί να «κερδίζεις το ψωμί σου» σημαίνει να κόβεις ένα φρούτο και να το πετάς στις φλόγες.
Τη βραδιά έκλεισαν παραδοσιακοί χοροί από ελαφροντυμένες κοπελιές, στους ήχους κιθάρας και ουκελέλε. Οι κινήσεις των γοφών και της κοιλιάς θύμιζαν... τσιφτετέλι, χωρίς όμως την παραμικρή χυδαιότητα, αλλά με τον απλό, σεμνό και αισθησιακό τρόπο που χαρακτηρίζει τους λαούς της Ωκεανίας.
Στη Νεράϊδα της Φολόης.
Πήγε και περιγράφει ο Μπάμπης Κωνσταντάτος.
Ο Γιάννης μου είχε μιλήσει πολλές φορές για το χωριό του, τη Νεράϊδα. Για να πω την αλήθεια από την ευρύτερη περιοχή έχω περάσει αρκετές φορές, αλλά ποτέ δεν την έψαξα ιδιαίτερα, αφού πέρα από το δάσος της Φολόης, αυτό καθ’ εαυτό, τίποτα άλλο δεν μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον. Ωστόσο, ενθυμούμενος τις περιγραφές του Γιάννη από το καλοκαίρι που ήμασταν παρέα και εκμεταλλευόμενος τις λιακάδες στα μέσα του Φλεβάρη που πέρασε, τράβηξα κατά κει.
Καφενές με θέα στον παράδεισο; Και βέβαια! Του Γιώργου Τσαμπουνιάρη στο Παλιό Πυλί της Κω.
Το καφε μπαρ "Όρια" του Γιώργου Τσαμπουνιάρη, στα πόδια του κάστρου, στο Παλιό Πυλί της Κω.
Περιγραφή, φωτογραφίες και βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Κατά την διάρκεια των περιπλανήσεών μας στην Ελλάδα έχουμε πολλές φορές ξαποστάσει σε γραφικά κουτούκια και καφενεδάκια. Καφενεδάκι όμως σαν του Γιώργου Τσαμπουνιάρη στο Παλιό Πυλί της Κω δεν έχουμε ξαναδεί. Θέλεις η στρατηγική θέση του στα πόδια του κάστρου, θέλεις η γαλήνη του τοπίου, θέλεις η απίστευτη θέα του κάμπου και της θάλασσας, θέλεις η φιλική συμπεριφορά του ιδιοκτήτη και η κατάληλη μουσική που επιλέγει να ακούγεται στο περιβάλλον χωρίς να το ρυπαίνει, όλα αυτά συντελούν στο να περιλαμβάνεται ο μικρός αυτός παράδεισος του Γιώργου Τσαμπουνιάρη στα αξιοθέατα του Αιγαίου!
Και αν δεν το αναφέρει κανένας τουριστικός οδηγός, δεν πειράζει. Για μας, όσο και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό, ο κυριώτερος λόγος που μας τραβάει στην Κω, πέρα βεβαίως από τους καλούς φίλους που έχουμε στο νησί του Ιπποκράτη, είναι το καφε μπαρ "Όρια" του Γιώργου Τσαμπουνιάρη στο Παλιό Πυλί! Ελπίζω μόνο, όσο και αν αυτό ακούγεται εγωϊστικό και δεν συμφέρει οικονομικά τον Γιώργο, μετά από αυτή την ανάρτηση να μη γίνει το αδιαχώρητο στο καφενεδάκι του την επόμενη φορά που θα το επισκεφτούμε. Έχουμε δει άλλωστε, δυστυχώς, το έργο αυτό να επαναλαμβάνεται στις περιπτώσεις του Μαραθιού, της Γραμβούσας, των Αρμαθιών, της Ελαφονήσου και τόσων άλλων επίγειων παράδεισων που έτυχε κάποτε να γνωρίσουμε και να διαφημίσουμε...