
Κείμενο, φωτογραφίες και βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Πάσχω, τα τελευταία 5 περίπου χρόνια, από το σύνδρομο της έλλειψης φουσκωτού. Όσοι είναι άρρωστοι μ' αυτές τις απίθανες "σαμπρέλλες", θα με καταλάβουν. Το τελευταίο μου φουσκωτό, εκείνο το μικρομέγαλο "Olympic" 3,80 του Στεφανίδη, το αγόρασε ένας Καρπάθιος. Δεν μπορούσα να το κρατήσω άλλο, καθώς - θα το πω για άλλη μία φορά - οι προδότες που μας διοικούν και τα ευρωπαϊκά αφεντικά που τους πατρονάρουν, μας ανάγκασαν να αποκτήσουμε ξαφνικά προτεραιότητες που ακούνε σε ονόματα όπως "χαράτσια", "επιδόματα αλληλεγγύης", "Φ.Α.Π.", "Τ.Α.Π." και έχει ο Θεός ακόμη μέχρι να μείνουμε στους δρόμους...
Όταν λοιπόν σε κάποιον, που δεν έχει τίποτε, του χαρίσεις ξαφνικά ένα γάϊδαρο, απλώς είναι ντροπή να τον κοιτάξει στα δόντια! Αυτό, πάνω κάτω, συνέβη σε μένα τον Μάϊο που πέρασε. Δεν είχα φουσκωτό, την πρόσκληση όμως του Col Darling να ταξιδεύσω με το ιστιοπλοϊκό καταμαράν του από τη Ρόδο και... όπου με βγάλει, πώς να την αρνηθώ; Δεν είχα βεβαίως μέχρι τότε ταξιδεύσει με ιστιοπλοϊκό - μονοκάρινο ή καταμαράν το ίδιο κάνει - με εξαίρεση τα τέλη της δεκαετίας του '70 όταν η προσωρινή συνεργασία μου με τον Γιώργο Βερνίκο μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω το σκέλος Καλαμάκι - Αίγινα - Καλαμάκι πάνω σε ένα monohull της Jeanneau.
Ήταν παρών, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε, συγκινήθηκε και γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Αυτός ο Μάϊος ήταν γεμάτος θάλασσα! Ξέμεινα βεβαίως, εδώ και καιρό, από δουλειά και εισοδήματα - ας είναι καλά οι δοσίλογοι του Κυνοβουλίου και τα μιντιακά τσιράκια τους - έχω όμως τις ναυτιλιακές εταιρείες "ΑΝΕΚ LINES" και "BLUE STAR FERRIES", αλλά και καλούς φίλους που αναπληρώνουν με το παραπάνω την ανάγκη μου να ταξιδεύω στην αγκαλιά Της. Δέκα εννέα ημέρες λοιπόν ταξίδεψα με το υπέροχο καταμαράν ιστιοπλοϊκό του Col Darling, από τη Ρόδο στα Χανιά, και άλλες τέσσερις ημέρες με τους φίλους του "Ναυτίλου" στη "Σταγόνα Αγάπης" που "έσταξαν" στους Αρκιούς, το Μαράθι και το Αγαθονήσι. Είκοσι τρεις ημέρες, δηλαδή, γεμάτες αλμύρα, συγκίνηση και φόρτιση των μπαταριών της ψυχής και του μυαλού μου.
Θα αφήσω πάντως για αργότερα την εξιστόρηση της αξέχαστης εμπειρίας από το ταξίδι μου με το "Lagoon 44" του Col και θα σας περιγράψω όλα αυτά που έζησα κατά την διάρκεια της αποστολής των μελών του "Ναυτίλου" στα ακριτικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Δεν περιγράφονται εύκολα βεβαίως τέτοιες έντονες συγκινήσεις, όπου η χαρά και η ευγνωμοσύνη των ακριτών εναλλάσσονται με το γέλιο και την ικανοποίηση των μελών του "Ναυτίλου" αλλά και την αδρεναλίνη που παράγει στο αίμα η πλεύση στους 30 κόμβους πάνω από τις λευκές κορυφές μιας γαλάζιας θάλασσας.
Σύνδεση με το προηγούμενο : http://www.ribandsea.com/main/index.php/travels/1438-i-kallipygos-stous-pente-okeanoys-to-taksidi-stin-polynisia-kala-kratei
Ο γύρος της Ραγιατέα μάς πήρε τέσσερις μέρες, αγκυροβολώντας, νωρίς το απόγευμα, κοντά στον κοραλλένιο κυματοθραύστη, όπως στα Τουαμοτού, δίπλα σε μικρά διαβρωσιγενή νησάκια.
Επιδοθήκαμε σε υποβρύχιες εξερευνήσεις, χαζεύοντας τις μυριάδες παρδαλών ψαριών με φόντο τους πολύχρωμους, ντελικάτους μαδρεπορικούς κήπους. Έπειτα διανύσαμε το υφαλόσπαρτο αμφίγειο έως την Ταχαά. Η βαθύκολπη νήσος δε μας επέτρεπε πολλά αγκυροβόλια. Παντού οι ακτές έπεφταν κατακόρυφα, φτάνοντας αμέσως βάθη 25 έως 30 μέτρων. Τελικά, βρήκαμε ένα μουράγιο απέναντι σε μια φυτεία βανίλιας. Ο Γάλλος αγρότης που την καλλιεργούσε με την οικογένειά του μας καλωσόρισε και μας ξενάγησε στο κτήμα του. Η βανίλια είναι ξενόφερτη, από την Κεντρική Αμερική, και δεν υπάρχουν εδώ τα ανάλογα έντομα για την επικονίαση αυτής της ορχιδέας. Έτσι τη δουλειά αναλαμβάνει το ανθρώπινο χέρι. Ένα άτομο χειρίζεται τη γύρη δύο χιλιάδων ανθών ημερησίως, που μετά τη συγκομιδή, την ξήρανση και τη ζύμωση στον ήλιο αποδίδουν οκτακόσια δολάρια. Με άλλα λόγια, κοπιαστικό επάγγελμα αλλά συγχρόνως και επικερδές!
Ελλάδα. Παντοτινό ταξίδι στην ομορφιά και τον Πολιτισμό.
Ένα όμορφο βίντεο που δημιουργήθηκε με σκοπό να προάξει τον Ελληνικό Τουρισμό στο εξωτερικό, προβάλλοντας εικόνες από τη μοναδική ομορφιά των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας, με ταυτόχρονη αναφορά στον Ελληνικό Πολιτισμό, τις Τέχνες και τις Επιστήμες που φωτίζουν εδώ και 3.000 χρόνια τον πλανήτη.
Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Μουσική επένδυση : Γιώργος Ρήγος.
Ήταν εκείνες οι εποχές των παχέων αγελάδων που, όταν θέλαμε να ταξιδεύσουμε στο Αιγαίο, ανεξαρτήτως απόστασης, φουλάραμε το ρεζερβουάρ του φουσκωτού, το ρίχναμε στη ράμπα της Αναβύσσου ή του Καλαμακίου και σε λίγες ώρες φθάναμε στον προορισμό μας. Πέντε ώρες αρκούσαν, θυμάμαι, για να μπούμε στα νερά της Καλντέρας και να δέσουμε στο λιμανάκι με τις λάντζες, κάτω απ' τα Φηρά.
Αυτά συνέβαιναν πριν οι καταληψίες της γιάφκας του Κυνοβουλίου μαγειρέψουν το χρέος και εκποιήσουν τη χώρα στους ντόπιους, ευρωπαίους και υπερατλαντικούς τοκογλύφους. Σήμερα τα ταξίδια εκείνα, με τον τρόπο τουλάχιστον που τα πραγματοποιούσαμε τότε, είναι πια όνειρα θερινής νυκτός. Ευτυχώς τα "Rib and Sea" και "Camper Life" έχουν τα τελευταία χρόνια, το μεγάλο προνόμιο και την τύχη να συνεργάζονται με δύο από τις σημαντικότερες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες οι οποίες μας χορηγούν εισιτήρια για τους προορισμούς του Αιγαίου και, συγχρόνως, την παρηγοριά του ταξιδιού και της επαφής με τη νησιωτική Ελλάδα που τόσο αγαπήσαμε και αγαπάμε.