
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Τελευταίοι σταθμοί της πρόσφατης επίσκεψής μας στη μεγαλόνησο ήταν το Λαφονήσι και η Φαλάσαρνα. Είναι αλήθεια πως είχα περάσει στο παρελθόν από αυτές τις μαγικές γωνιές της Κρητης, αλλά δεν έτυχε ποτέ να τις δω και να τις απολαύσω από κοντά. Περνούσα πάντοτε βιαστικά γιατί προτεραιότητα είχε πότε η Παλιόχωρα και πότε η Γαύδος. Αυτή τη φορά κατάλαβα το λάθος μου.
Πιστέψαμε αρχικώς, πλησιάζοντας στο Λαφονήσι, ότι δεν θα βρίσκαμε ελεύθερο χώρο να παρκάρουμε το αυτοκινούμενο. Όμως, γρήγορα εμφανίστηκε μπροστά μας ο μεγάλος χώρο στάθμευσης λεωφορείων και τροχόσπιτων σε μικρή απόσταση από την παραλία. Και όχι μόνο ελεύθερος και άνετος χώρος στάθμευσης, αλλά και παροχή νερού! Δεν μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο "άλλοθι" για να μείνουμε στο Λαφονήσι και να διανυκτερεύσουμε. Θα έλεγα μάλιστα ότι αν δεν μας πίεζε ο χρόνος να επιστρέψουμε στη βάση μας και να δούμε τα εγγόνια μας που τόσο μας είχα λείψει, θα μπορούσαμε και θα θέλαμε να μείνουμε στο εκπληκτικό αυτό μέρος πολύ περισσότερο.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Η ακτογραμμή της δυτικής Κρήτης που ξεκινάει από την πόλη των Χανίων, κατεβαίνει μέχρι την Παλιόχωρα, τη Χώρα Σφακίων και τη Γαύδο, περνώντας από τον Μπάλο, τη Φαλάσαρνα και το Ελαφονήσι, είναι ίσως από από τις πιο προικισμένες περιοχές της πατρίδας μας. Υπέροχες αμμουδιές και θάλασσες, που δεν υπάρχουν ούτε στα πιο τρελά όνειρα των κατοίκων των νησιών του Ειρηνικού, ενετικά κάστρα και γειτονιές που παραπέμπουν στον 13ο και 16ο αιώνα, εξαιρετική κουζίνα και άριστα οργανωμένες παραλίες που απευθύνονται σε τουρίστες με παχουλά πορτοφόλια.
Για τα Χανιά, και ιδίως την παλιά πόλη και το ενετικό λιμάνι της, τι να πρωτοπεί και τι να πρωτογράψει κανείς. Αρκεί στον επισκέπτη να περπατάει στα σοκάκια της πόλης, να απολαμβάνει την κίνηση στον παραλιακό πεζόδρομο ή να ρεμβάζει από τις καφετέριες τον φάρο και τα πλοιάρια που μπαινοβγαίνουν στο γραφικό λιμάνι της.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Κατηφορίζοντας απ' το Ηράκλειο προς τον Τσούτσουρο κάναμε μια σύντομη στάση στο χωριό Πάρτιρα όπου συναντήσαμε κάποιους φίλους. Πρότειναν να κάνουμε μπάρμπεκιου σε μια όμορφη περιοχή κοντά στο χωριό, τον εγκαταλελειμμένο οικισμό της Μικρής Επισκοπής και, βεβαίως, δεν είχαμε κανένα λόγο να αρνηθούμε.
Έκπληξη η πνιγμένη στα πλατάνια και τα νερά και ξεχασμένη απ' τους ανθρώπους Μικρή Επισκοπή που ήταν ιδιαιτέρως φιλόξενη για μας. Εντυπωσιακά τα υπολείμματα των τοιχογραφιών που στολίζουν ακόμη τους τοίχους των τριών εγκαταλελειμμένων ναών του οικισμού φάντασμα.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Στην ξελογιάστρα Κρήτη πηγαίνουμε τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο. Αυτή τη φορά κύριος πόλος έλξης ήταν ο Μιχάλης Καλογεράκης με τον οποίο έχω να μιλήσω από πέρυσι τον Αύγουστο όταν βιντεοσκόπησα το τεράστιο έργο που έχει κάνει στον οικισμό Αείφαρον, στην αρχαία Νεμέα.
Φθάνοντας όμως στο Ηράκλειο, με το πλοίο "ΚΡΗΤΗ ΙΙ" της ΑΝΕΚ LINES, και λίγο αργότερα στο σπίτι του Μιχάλη, διαπίστωσα με έκπληξη ότι ο Κρητικός Κύρος Γρανάζης δεν είχε κάτι καινούργιο να μου πει! Μου υποσχέθηκε πάντως ότι θα είμαι ο πρώτος στον οποίο θα μιλήσει όταν υλοποιηθούν αυτά που έχει στο μυαλό του.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που μου μπήκε στο μυαλό να κατέβω το φαράγγι της Σαμαριάς, το θαύμα αυτό της Κρητικής γης που όμοιό του δεν υπάρχει σε όλη την Ευρώπη. Και τα κατάφερα πριν από μερικές ημέρες λίγους μήνες πριν μπω στον 69ο χρόνο της ζωής μου.
Η καπετάνισσα δεν ήρθε μαζί, λόγω των ακατάλληλων παπουτσιών που είχε φέρει μαζί της, και έτσι άφησα ξημερώματα το παπί στην αφετηρία των λεωφορείων στα Χανιά και στις 7.15 έφθασα μαζί με άλλους περιπατητές στο Ξυλόσκαλο του Ομαλού.