Rib and Sea
|
|
|
Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές
Ταξιδεύοντας
Πού πας ρε Καραμήτρο με τέτοιο καιρό;
Στη Μύρινα της Λήμνου είμαι από την περασμένη εβδομάδα και περιμένω το καράβι να περάσει για να επιστρέψω στο Λαύριο. Άλλαξε η ημερομηνία στα ειστήρια και κλείστηκαν για Τρίτη. Άλλαξαν και πάλι την Τρίτη και κλείστηκαν για Πέμπτη.
Είναι Κυριακή και υποτίθεται πως το καράβι, χορεύοντας στον ρυθμό του "Ζορμπά", θα ξεκινήσει απ' την Καβάλα απόψε. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος κοιτώντας έξω απ' το παράθυρο του αυτοκινούμενου. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει κι' αυτό! Άσε που αρχίζει να μου αρέσει η ιδέα πως μπορεί να αποκλειστώ εδώ για ένα μήνα, να μη βλέπω τηλεόραση, να μη κλειδαμπαρώνομαι για να κοιμηθώ, να βολτάρω στο κάστρο, στον Ρωμεϊκο γιαλό και στις Αμμοθίνες και να ρίχνω και μια καθετή μπας και πιαστεί κανένα αόμματο στο αγκίστρι.
Ο Γιώργος Ελιάς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της Λήμνου.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Όταν πρόκειται να επισκεφτεί κανείς ένα νησί του Αιγαίου το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να ανοίξει έναν τουριστικό οδηγό ή να σερφάρει στο διαδίκτυο προκειμένου να σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για τα αξιοθέατα του νησιού που θα επισκεφτεί. Ωστόσο, υπάρχουν συχνά κρυμμένα "μυστικά" σε ένα τόπο τα οποία ακόμη και οι ντόπιοι πολλές φορές αγνοούν.
Αυτό ακριβώς μου συνέβη στη Λήμνο. Και αν δεν είχα αποκλειστεί στο νησί εξ αιτίας του απαγορευτικού που κράτησε για μέρες τα πλοία δεμένα στα λιμάνια, δεν θα είχα ανακαλύψει κάποια από αυτά τα κρυμμένα "μυσικά" στα οποία με μύησε ο φίλος αυτοκινητιστής και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιώργος Ελιάς. Σ' αυτόν άλλωστε οφείλεται και η συνάντησή μου με τον εκπληκτικό ενενηντάχρονο αυτοκινητιστή κ. Νίκο Μπλια, ο οποίος με έφερε πίσω στη δεκαετία του 1920 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο λεωφορείο στη Λήμνο!
Ο Άη Στράτης άνωθεν.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Είναι ευλογία να μπορεί να ταξιδεύει κανείς στο Αιγαίο. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που έχω επισκεφτεί μέχρι σήμερα κάθε νησιωτική γωνιά αυτής της υπέροχης θάλασσας και ιδιαιτέρως προνομιούχο (καθότι συνταξιούχος) που μπορώ να την ταξιδεύω ακόμη χάρις στην ευγενική προσφορά των ακτοπλοϊκών εταιρειών ΑΝΕΚ LINES, BLUE STAR FERRIES, HELLENIC SEAWAYS και ZANTE FERRIES οι οποίες μου παρέχουν δωρεάν εισιτήρια για τη μεταφορά δύο ατόμων και ενός αυτοκινούμενου.
Κάλυψα μέχρι τώρα όλα σχεδόν τα νησιά από ξηράς και θα ήθελα, όσο είμαι καλά και συνεχίζω να έχω τη στήριξη των ακτοπλοϊκών εταιρειών, να τα καλύψω και από αέρος. Έκανα ήδη αρχή με τη Νίσυρο, την Τήλο, τη Χίο, τις Οινούσσες, τα Ψαρά, τη Σίφνο, την Κίμωλο, τη Μήλο και προσφάτως "πέταξα" πάνω απ' τον Άη Στράτη και τη Λήμνο. Τα δύο τελευταία βιντεάκια δεν τα έχω ανεβάσει ακόμη στο YouTube καθώς είμαι αποκλεισμένος στη Λήμνο, εδώ και μια εβδομάδα, περιμένοντας να λήξει το απαγορευτικό και να έρθει να με μαζέψει το "Express Πήγασος" της "Hellenic Seaways". Εκτός του αποκλεισμού είναι και η σύνδεση στο διαδίκτυο ασθενής για ανάρτηση μεγαλύτερης διάρκειας βίντεο.
Το νησί της μαστίχας αφ' υψηλού.
Χειριστής drone - Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Και ήρθε η σειρά της όμορφης Χίου. Ήρθε η ώρα να πετάξω πάνω απ' τα Μαύρα Βόλια, τον Ανάβατο, τη Λαγκάδα, τα Καρδάμυλα, την Αγία Ερμιόνη, την Αγία Μαρκέλλα, το Λιθί και τα Μαστιχοχώρια.
Και γι' αυτή την όμορφη ανατολίτισσα του Αιγαίου έχω γράψει στο παρελθόν. Και αυτή την έχω φωτογραφίσει. http://www.ribandsea.com/travels/171-2009-09-17-06-39-39.html
Κάθε τι που βλέπεις όμως από ψηλά είναι διαφορετικό, πιο όμορφο, απαλλαγμένο θαρείς από τη γήϊνη μιζέρια που είναι ενίοτε παρούσα για να σου χαλάσει τη διάθεση, να καταστρέψει τη μαγεία. Δεν θα γράψω άλλα γιατί ο γλάρος Ιωνάθαν ανυπομονεί να πετάξει μαζί σας και να σας ξεναγήσει στο νησί της μαστίχας, των αρωμάτων και των λουλουδιών. Καλή πτήση!
Ευχαριστούμε την εταιρεία "HELLENIC SEAWAYS" για το όμορφο ταξίδι.
"Κίμωλός μου, παράδεισός μου"! Από ψηλά αυτό της ταιριάζει καλύτερα!
Χειριστής Drone - Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Δεν μπορεί ο επισκέπτης να πάει στη Μήλο και να μη μπει στον πειρασμό να περάσει απέναντι. Στην Κίμωλο. Είκοσι λεπτά απόσταση με την "παντόφλα", από τα Πολλώνια, λιγότερο από μια ώρα με το πλοίο από τον Αδάμαντα.
Όσο με αφορά ούτε θυμάμαι πόσες φορές έχω κουρνιάσει στη ζεστή αγκαλιά αυτού του νησιού με τους φιλόξενους κατοίκους που σπαταλούν την "καλημέρα" όπως ακριβώς ο Θεός σπαταλά τις ακτίνες του ήλιου για να φωτίσει και να ζεστάνει τη γη.