Rib and Sea
Ταξιδεύοντας
Το εκπληκτικό μονοπάτι και το σκάνδαλο του τρύπιου φράγματος του ποταμού Βαλσαμιώτη στον Βατόλακκο Χανίων.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Ο Πολιτιστικός σύλλογος του Βατόλακκου Χανίων διοργανώνει τα τελευταία τρία χρόνια τον "Περίπατο στην Τέχνη" με συμμετοχή γλυπτών και εικαστικών καλλιτεχνών κατά μήκος του μονοπατιού του ποταμού Βαλσαμιώτη. Ένα τοπίο εκπληκτικής ομορφιάς, με τα νερά του ποταμού να συντροφεύουν τους εκθέτες και τους επισκέπτες.
Δεν είχα τη δυνατότητα να πάω τον Αύγουστο στα Χανιά για να προβάλλω την πρωτότυπη αυτή καλλιτεχνική εκδήλωση, αλλά κατέβηκα στην Κρήτη την περασμένη εβδομάδα με την ευκαιρία του "Β' Πανελληνίου Συμποσίου Ξυλογλυπτικής" που πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Πλαζ του Αγίου Νικολάου. Ανάμεσα στους ξυλογλύπτες ήταν και ο Μανώλης Αβαράκης, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του Βατόλακκου, ο οποίος μου μίλησε για τον "Περίπατο στην Τέχνη". Εντυπωσιασμένος από τα σχόλιά του, αλλά και όσων είχαν συμμετάσχει φέτος στην έκθεση του Βαλσαμιώτη, αποφάσισα μετά το πέρας του Συμποσίου να ακολουθήσω τον Αβαράκη στον Βατόλακκο.
Στις μαγικές γειτονιές του Ενετικού λιμανιού και της παλιάς πόλης των Χανίων.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Το Ενετικό λιμάνι των Χανίων και η παλιά πόλη που το περιβάλλει είναι δίχως άλλο ένας τόπος που πλημμυρίζει τις αισθήσεις, το μυαλό και την ψυχή του επισκέπτη με νοσταλγία και ρομαντισμό και τον μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, παρωχημένη. Τότε που δεν υπήρχαν οι θόρυβοι, τα καυσαέρια και οι ίπποι των αυτοκινήτων, αλλά μόνο οι τετράποδοι ίπποι και τα γαϊδουράκια των κατοίκων της πόλης. Και είναι αλήθεια ότι όσο και αν μείνει κανείς και περιπλανηθεί στα γραφικά δρομάκια αυτής της μοναδικής πόλης ποτέ δεν θα την χορτάσει, ποτέ δεν θα βαρεθεί την παρουσία της.
Μοναστήρια σκαρφαλωμένα στα μενίρ των Μετεώρων!
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Πέρασαν 6 χρόνια από τότε που πήγαμε τελευταία φορά στα Μετέωρα και αυτή τη φορά συγκινηθήκαμε το ίδιο όπως και τότε. Ήταν ένα ταξίδι 1.350 περίπου χιλιομέτρων. Είχαμε ξεκινήσει από την Αθήνα, περάσαμε από την Επίδαυρο, το Ναύπλιο, τον Πύργο, την Ολυμπία, τη Ναύπακτο, τους Δελφούς, το Γαλαξείδι, την Άμφισσα, τη Λαμία, την Καρδίτσα και καταλήξαμε στην Καλαμπάκα και στα μοναστήρια των Μετεώρων.
https://www.ribandsea.com/travels/1161-me-camper-apo-tin-epidavro-mexri-ta-meteora.html
Στα Μετέωρα είχαμε διανυκτερεύσει στον φιλόξενο (τότε) χώρο του Κώστα Αρσένη, που βρίσκεται επάνω στον δρόμο προς τα μοναστήρια, ο οποίος παρείχε δωρεάν χώρο πάρκινγκ και διανυκτέρευση στους κατόχους αυτοκινούμενων τροχόσπιτων, ενώ στην ταβέρνα του μπορούσε κανείς να γευματίσει, χωρίς ωστόσο να είναι υποχρεωτικό. Αυτή και μόνο όμως η ευχέρεια που έδινε ο ιδιοκτήτης, έριχνε στο φιλότιμο τον επισκέπτη που γευμάτιζε τελικώς στην ταβέρνα του και το ευχαριστιόταν με ένα μενού που δεν ξεπερνούσε τα 22 ευρώ το ζευγάρι.
Καστοριά. Πλούσια, γοητευτική και αφ' υψηλού!
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Είναι όμορφη πόλη η Καστοριά. Μια ομορφιά που εν πολλοίς οφείλει στην ομώνυμη λίμνη (λέγεται και Ορεστιάδα) που βρέχει τα πόδια της και της χαρίζει μια μοναδική γοητεία. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς, βλέποντας την πόλη από ψηλά, ότι η Καστοριά μοιάζει με νησίδα που είναι κτισμένη στο μέσον της λίμνης.
Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 630 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι η ενδεκάτη σε μέγεθος λίμνη στην Ελλάδα. Διαθέτει πλούσια ορνιθοπανίδα καθώς στην περιοχή συναντώνται περισσότερα από 200 είδη πουλιών. Επίσης είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ιχθυοπανίδα και θεωρείται η δεύτερη πλουσιότερη λίμνη σε αλιέυματα της Ελλάδας. Η λίμνη αποτελεί ψαρότοπο με συνηθέστερα είδη το γριβάδι, τις τούρνες, τις πλατίκες, τους γουλιανούς, τα γλήνια, τις πέρκες, τις πεταλούδες, τους χρύσκους και τα τσιρόνια.
Παραποτάμια Φλώρινα. "Διατηρητέα" γοητεία και εγκατάλειψη.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Ομολογώ ότι τη Φλώρινα την είχα παρεξηγήσει σαν πόλη. Κάτι η γειτνίασή της με την Αλβανία, κάτι τα προβλήματα που είχε παλαιότερα με τις κλοπές, κάτι ο βαρύς χειμώνας, κάτι η έλλειψη χρόνου να περιπλανηθώ στα στενά της, όλα αυτά με είχαν απογοητεύσει και την απέφευγα. Φέτος όμως, με την ευκαιρία του "Δ' Διεθνούς Συνεδρίου - Δημιουργική Γραφή" που πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο της πόλης μείναμε (αναγκαστικά) λίγο παραπάνω και έτσι είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα αυτό το κρυμμένο διαμάντι της βορειοδυτικής Μακεδονίας.
Κεραμοσκεπές από άκρη σε άκρη και ένας ποταμός, ο Σακουλέβας, που διατρέχει την πόλη και της δίνει μια ξεχωριστή ομορφιά. Γύρω του ο ποταμός συγκεντρώνει τον πνευματικό κόσμο της πόλης, καθώς τον περιβάλλουν όμορφες καφετέριες, ατελιέ ζωγράφων, όπως επίσης και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας. Το περιβάλλον του ποταμού και των παραδοσιακών αρχοντικώς έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης και υπήρξε σκηνικό για αρκετές ταινίες του Θ. Αγγελόπουλου.