Θυμάται και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Θα μου πείτε : " Μας ζάλισες ρε Παπαδόπουλε μ' αυτές τις παλιές σου περιπέτειες". Ίσως έχετε δίκιο! Σκεφτείτε όμως ότι μπορεί, με την αναφορά στο όμορφο και γεμάτο δράση παρελθόν, να κάνω, όχι μόνο σε σας αλλά και στον εαυτό μου, τονωτικές ενέσεις αισιοδοξίας για το μέλλον. Στο κάτω κάτω δεν ωφελεί να κλαίει κανείς πάνω απ' το χυμένο γάλα ή να μελαγχολεί βλέποντας τα οχήματα των περιπλανήσεών του, είτε αυτά είναι αυτοκίνητα είτε είναι σκάφη, να μαραζώνουν στα πεζοδρόμια ή στις μάντρες ανήμπορα να κινηθούν μέσα σ' αυτή την τραγική οικονομική θύελλα που μας κτύπησε. Αφήστε με λοιπόν να περιγράφω αυτά που κάποτε ζήσαμε και είμαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα με δικαιώσετε γι' αυτή την επιλογή μου. Το να κατεβάσω τα ρολλά αυτού του ιστότοπου είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι, κάτω από αυτές τις τραγικές συγκυρίες, να μείνω εδώ και να κάνουμε παρέα ο ένας στον άλλον, έστω και αν χρειάζεται να αναφερόμαστε πια μόνο στις ημέρες που πέρασαν...