Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Η άνοιξη του 2012 είχε αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία της κι' εγώ μπήκα στη διαδικασία να επιλέξω σε ποιο από τα νησιά των Κυκλάδων θα μπορούσα να κάνω το επόμενο οδοιπορικό μου, με τα λιγότερα δυνατά έξοδα, βεβαίως. Εκμεταλλευόμενος λοιπόν τα δωρεάν εισιτήρια που μου παραχώρησε κι' αυτόν τον χρόνο η "Blue Star Ferries", κατέληξα τελικώς στην Αμοργό. Όχι γιατί τα υπόλοιπα Κυκλαδονήσια, που εξυπηρετεί αυτή η εταιρεία, είναι ήσσονος σημασίας, αλλά γιατί η Αμοργός έχει αυτό το "κάτι" παραπάνω που προσελκύει επισκέπτες με τις δικές μου "παράξενες" προτιμήσεις και προδιαγραφές. Είχα, άλλωστε, και πριν από πέντε χρόνια περιπλανηθεί στο φωτεινό περιβόλι της Παναγιάς και οι εντυπώσεις που αποκόμισα τότε ήταν εξαιρετικές. Τόσο όσον αφορά στην ελάχιστη (προς το παρόν) επέμβαση του τουρισμού και της "ανάπτυξης" στο τοπίο και στη ζωή των κατοίκων, όσο και στη φιλοξενία των Αμοργιανών που καταφέρνουν να κάνουν τον "ξένο" να νοιώθει σαν στο σπίτι του.