Του Ιωσήφ Παπαδόπουλου.

Όταν άκουσα αυτές τις λέξεις θαυμασμού από ένα νέο άνθρωπο της σύγχρονης, πλην όμως ταλαίπωρης  μνημονιακής Ελλάδας, για μια χαβαλέ περσόνα των μέσων της μαζικής μας εξαθλίωσης, δεν είχα παρά να πέσω σε μελαγχολία, να προβληματιστώ και να κάνω κάποιες θλιβερές σκέψεις. Για να είμαι ειλικρινής, οι θλιβερές σκέψεις δεν είχαν αποδέκτη μόνο τον "χαριτωμένο" νεαρό θαυμαστή της Lady Gaga, που εκπροσωπεί τη δική του γενιά ή, τουλάχιστον, ένα κομμάτι της. Οι θλιβερές σκέψεις είχαν σαν αποδέκτη και τη δική μου γενιά, τη γενιά του Πολυτεχνείου. Θλίψη, όχι μόνο για τους πιτσιρικάδες με το αόρατο παρόν και το θολό μέλλον, που ενώ αντιμετωπίζουν το φάντασμα της ανεργίας διαθέτουν 100 ευρώ για να πιάσουν πρώτη θέση και να δουν τη Lady Gaga, αλλά και για το συνομήλικό μου "μωρό" του ΠΑΣΟΚ, που τα πήρε όλα κι' έφυγε, τη Μαρία, όχι της σιωπής αλλά του μεγαφώνου με το "εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο", και τόσων άλλων "αγωνιστών" που εξαργύρωσαν τον "αντιστασιακό αγώνα" τους με χρήματα, καρέκλες, μίζες και βουλευτικά αξιώματα.

Πηγή : https://pauls2k.wordpress.com/2013/04/12/yes-we-should-promote-tolerance/

Του Jiggs McDonald, NHL Hall of Fame broadcaster.

Eίμαι πραγματικά μπερδεμένος που τόσοι πολλοί από τους φίλους μου είναι ενάντια στο κτίσιμο ενός άλλου τζαμιού στο Τορόντο. Νομίζω ότι στόχος του κάθε πολίτη θα πρέπει να είναι η ανεκτικότητα, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων. Έτσι, θα πρέπει να επιτραπεί το κτίσιμο ενός τζαμιού προκειμένου να δείξουμε την ανεκτικότητα μας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείνω επίσης να ανοίξουν δύο νυχτερινά κέντρα διασκέδασης δίπλα στο τζαμί. Με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί η ευκαιρία στους μουσουλμάνους να δείξουν και αυτοί μέσα από το τζαμί τους την δική τους ανεκτικότητα.

Πηγή : http://olympia.gr/2014/09/30/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B9/

Του Νίκου Χειλαδάκη (δημοσιογράφος, συγγραφέας, τουρκολόγος).

Το άγχος του διαμελισμού της Τουρκίας επανέρχεται όπως φαίνεται σε όλο του το μεγαλείο. Έτσι, άλλο ένα επώνυμο και πολύ γνωστό πρόσωπο στην Τουρκία βγήκε δημόσια να διακηρύξει ότι η χώρα του αναμένεται να διασπαστεί τα επόμενα χρόνια με όλες τις φοβερές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης. Πρόκειται για τον πολύ γνωστό και παλαίμαχο Τούρκο δημοσιογράφο, Fatih Altaylı, της εφημερίδας Habertürk, ο οποίος εκτός από την αρθογραφία του στην εφημερίδα έχει και πολιτική τηλεοπτική εκπομπή στο ομώνυμο ειδησεογραφικό τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι. Ο Fatih Altaylı σε ένα καινούργιο άρθρο του «φωτιά», υποστηρίζει ότι έχουν αρχίσει οι διαδικασίες διάσπασης και διαμελισμού της Τουρκίας, στην αρχή το λιγότερο σε δυο κομμάτια. Η αρχή αυτής της διαδικασίας που μπορεί να διαρκέσει έως και δέκα χρόνια, όπως υποστήριξε ο Τούρκος αρθρογράφος, έγινε με την ντεφάκτο δημιουργία ανεξαρτήτου κουρδικού κράτους το οποίο είναι μια από τις «παράπλευρες επιπτώσεις» των πολεμικών συγκρούσεων με τους Τζιχαντιστές.

Πηγή : http://olympia.gr/2014/09/30/%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85/

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός (Δάσκαλος, Κιλκίς).

Στο εξαιρετικό βιβλίο του «Πίνδος», ο συγγραφέας Χρήστος Ζαλοκώστας διασώζει ένα ηρωϊκό επεισόδιο από την γιγαντομαχία του Σαράντα, στο οποίο πρωταγωνιστεί ένας δάσκαλος. Αντιγράφω:

«Η εχθρική αντεπίθεση των Ιταλών, του Μαρτίου του 1941 έχει εκδηλωθεί. Το ύψωμα 731 (σ.σ. το οποίο δικαίως χαρακτηρίστηκε «Θερμοπύλες της Πίνδου») έχει μεταβληθεί σε ηφαίστειο. Οι φαντάροι μας, πεσμένοι με την κοιλιά στους λάκκους των οβίδων, πυροβολούν, χωρίς διακοπή για να συγκρατήσουν το εχθρικό πεζικό. Ο δάσκαλος - έτσι έχει βαφτίσει τον διοικητή, του ο λόχος, γιατί δημοδιδάσκαλος είναι το επάγγελμά του - με προβιές και επιδέσμους, γύρω από τα κρυοπαγημένα πόδια του, αντί για παπούτσια, χωρίς να προφυλάγεται, τρέχει από διμοιρία σε διμοιρία και δίνει οδηγίες. Μην πυροβολείτε στα στραβά, παιδιά! Μην ξοδεύετε άσκοπα τις χειροβομβίδες σας, τους λέει.

Κι όταν ο ταγματάρχης διοικητής του, του φωνάζει να μην εκθέτει τόσο το εαυτό του, ο δάσκαλος του απαντάει:

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ευτυχώς που υπάρχει και η Αμφίπολη και ξεχνάμε το κωλοδάκτυλο που όλο και πιο βαθειά μας βάζουν οι τροϊκανοί με την ευγενική συμπαράσταση των αχρείων της Βουλής. Έχουμε στηθεί όλοι μπροστά στον καθοδικό σωλήνα της πνευματικής μας αποχέτευσης - την τιβούλα ντε -  και περιμένουμε εναγωνίως να ακούσουμε τον τάδε αρχαιολόγο ή τον δείνα πολιτικό καρνάβαλο να μας πει τη γνώμη του για τις Καρυάτιδες, για το αν ο τάφος είναι Ρωμαϊκός ή Μακεδονικός και για το ποιος ή ποια έχει ενταφιαστεί κάτω απ' τα χώματα που έχουν κατακλύσει τον χώρο.

Και ο μισοκακόμοιρος ο πρωθυπουργός, κάνοντας ρελάνς στον Τσίπρα, μιλάει για την ανάπτυξη και τα νέα μέτρα ανακούφισης που θα λάβει για τον χειμαζόμενο και νυσταγμένο λαό στην πρίπτωση που αυτός θα του εμπιστευτεί και πάλι τη γιάφκα και τη μάσα. Ουδείς όμως φαίνεται να του δίνει σημασία. Ουδείς νοιάζεται αν ο Σαμαράς κοροϊδεύει για άλλη μία φορά, όπως έκανε το 2012. Νυν, υπέρ πάντων Αμφίπολις, άλλωστε.