Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Η καλή μας η εφημερίδα, λοιπόν, μας ενημέρωσε με πηχιαίους τίτλους ότι οι δανειστές μας κερδίζουν από τα δάνεια που μας χορήγησαν. Κι’ εγώ που είχα την εντύπωση ότι μας δάνεισαν για την ψυχή του μπαμπά τους με επιτόκιο 0%.

Δεν είδα, όμως, ούτε αυτήν ούτε άλλη εφημερίδα να αποδίδουν τον ίδιο χαρακτηρισμό στις τράπεζες.

Ας κάνουμε μία αναδρομή στο παρελθόν.     

ν. 1083/1980
«.. 6. Η Νομισματική Επιτροπή δι’ αποφάσεών της δύναται να επιτρέπη τον άνευ οιουδήποτε χρονικού ή άλλου περιορισμού εκτοκισμόν των οφειλομένων εις τα εν Ελλάδι λειτουργούντα πιστωτικά Ιδρύματα τόκων.».

Με την υπογραφή τους στη χτεσινή επιστολή προς την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Τσακαλώτος έβγαλαν από πάνω τους και τον τελευταίο μανδύα που φορούσαν για να κρύψουν την περιφρόνησή τους στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και στο σεβασμό στις αποφάσεις της. Έχουν υπογράψει τις αποφάσεις που θα βγάλουν τα ανώτατα δικαστήρια μετά από τρία και πέντε χρόνια!

Σε ένα δουλικό κείμενο που παρακαλάει για τη συμμετοχή του ΔΝΤ σε νέο δάνειο και νέο μνημόνιο, οι δυο δήθεν επαναστάτες δεσμεύονται ότι τα ανώτατα δικαστήρια το 2019- 2020 θα αποφανθούν ότι είναι συνταγματικές οι περικοπές συντάξεων και αφορολόγητου που έχει δεσμευτεί να επιβάλει η κυβέρνηση! Γιατί; Επειδή «έτσι έχουν γνωμοδοτήσει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το υπουργείο Δικαιοσύνης και… ανεξάρτητοι νομικοί»!!

Του Emiliano Teran Mantovani.

Είναι αδύνατον να κατανοήσουμε την κρίση στην Βενεζουέλα χωρίς να αναλύσουμε τους παράγοντες που προκύπτουν ‘από μέσα’ και δεν αναλύονται από τα κοινά μέσα ενημέρωσης.  Προσφέρουμε εδώ 7 σημεία κλειδιά για την τρέχουσα κρίση, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στην Βενεζουέλα απαιτείται να λάβουμε υπόψη την εξωτερική παρεμβατικότητα και να είμαστε ενήμεροι/-ες ότι η έννοια της ‘δικτατορίας’ ούτε εξηγεί την υπόθεση της Βενεζουέλας ούτε και είναι αποκλειστικότητα αυτής της χώρας.

Προτείνουμε ότι το κοινωνικό συμβόλαιο, οι θεσμοί και τα πλαίσια της επίσημης οικονομίας καταρρέουν και ότι το μέλλον και οι πολιτικοί ορισμοί της τωρινής κατάστασης διέπονται από πίεση, μέσω ενός αριθμού ανεπίσημων μηχανισμών, ασυνήθιστων και υπόγειων. Προτείνουμε ότι ο κοινός ορίζοντας των δύο κυβερνόντων κομμάτων είναι νέο-φιλελεύθερος, ότι είμαστε αντιμέτωποι με μια ιστορική κρίση του εισοδηματικού καπιταλισμού της Βενεζουέλας και ότι οι κοινότητες, οι λαϊκοί οργανισμοί και τα κοινωνικά κινήματα αντιμετωπίζουν μια προοδευτική υπονόμευση του κοινωνικού ιστού.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Δύο ήταν οι ειδήσεις που μονοπώλησαν χθες τη δημοσιοκαφρία. Η καταδίκη του Γιάννου και της συζύγου του σε δεύτερο βαθμό για απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων με τη δήλωση «πόθεν έσχες» και η πρωτοβουλία [;] του ΝΣΚ να υποβάλει αίτηση να κριθεί από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου του Στρασβούργου η απόφαση του Τμήματος του αυτού δικαστηρίου που κατεδίκασε τη χώρα μας για την υπόθεση της Μανωλάδας [καταναγκαστική εργασία αλλοδαπών].

Το Εφετείο, λοιπόν, διετήρησε την πρωτόδικη ποινή τού ζεύγους Γιάννου [4 έτη φυλάκισης εξαγοράσιμα προς € 10/ημέρα και χρηματική ποινή € 10.000 έκαστος] για το αδίκημα της απόκρυψης € 1,3 εκ. Η απόκρυψη του ποσού αυτού παραπέμπει, προφανώς, σε άδηλη πηγή του. Τί κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Και πόσο θα πληρώσει το ζεύγος για να ξεπλύνει αυτή τη μίζα;  4 έτη Χ 2 = 8 έτη Χ 12 μήνες = 96 μήνες Χ 30 ημέρες = 2880 Χ € 10 = € 28.800 προσαυξημένο κατά 110% = € 60.480 + [€ 10.000 Χ 2 =] € 20.000 = € 80.480. Και γαμώ τη νομιμοποίηση!

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ήταν μια υπόσχεση που έδωσα πέρυσι τον Σεπτέμβριο, κυρίως στον εαυτό μου, κατά την διάρκεια της παραμονής μας στην Κύθνο, και δεν ήθελα επ' ουδενί να την αθετήσω. Μια υπόσχεση ότι θα επιστρέψω στο όμορφο Κυκλαδίτικο νησί τον Ιούλιο του 2017 για να ολοκληρώσω την προβολή της δουλειάς του Φραγκίσκου Λαρεντζάκη. Του μελισσοκόμου ο οποίος ξεχωρίζει, νομίζω, για τις γνώσεις, το μεράκι και την αγάπη του για τις μέλισσες και το μέλι. Γνώση, μεράκι και αγάπη που σαν αποτέλεσμα έχει οι μέλισσές του να παράγουν το κορυφαίο σε ποιότητα, ίσως, μέλι στον κόσμο και όχι μόνο στις Κυκλάδες!