Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

21.03.2014 –Ιωάννινα – Αλέξης Τσίπρας.

«... Θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα, για να εξαγοράσουν όπως φαντάζονται τη στήριξή τους στην ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι.
Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ανήθικη, που δείχνει το φόβο τους μπροστά στις κάλπες. Αλλά και για μια πράξη που δείχνει όχι μόνο πόσο περιφρονούν τον ελληνικό λαό, αλλά και πόσο υποτιμούν την αξιοπρέπεια και την οργή του.

[Τσίπρας: «Νέο κώμα εσείς κεντροαριστεροί; Αριστερό μέρισμα μετά το ξέσκισμα εγώ!»].

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Έσκασε μύτη πάλι ο ΓΑΠ επ’ ευκαιρία της εκλογής Αρχηγού στο αγνώστου ταυτότητος κυοφορούμενο υποκατάστατο του ΠΑΣΟΚ και μας ενημέρωσε ότι ο Καραμανλής φταίει για τα Μνημόνια που έριξε τη χώρα στα βράχια και λιποτάκτησε χωρίς να λέει κουβέντα.

Επειδή έχω βαρεθεί να γράφω τα ίδια και τα ίδια, θα δώσω τον λόγο στον κ. Παύλο Παπαδόπουλο, ο οποίος έγραψε ένα εξαιρετικό άρθρο στο ΒΗΜΑ την 16.10.2011. Αν το συνδυάσουμε και με την ομολογία τής λουλούς* του  γιδογκρούπ, ότι μπήκαμε στα Μνημόνια για να σωθούν οι τράπεζες, τότε δεν θα έχουμε καμμία αμφιβολία για το ποιός προδότης μας έχωσε στα Μνημόνια, αφού είχε  μοιράσει μερικά δισ., ως μη όφειλε, από το «λεφτά υπάρχουν» που έγινε «πού πήγαν τα λεφτά;».       

Ας δώσω, όμως, τον λόγο στον κ. Παπαδόπουλο, για να θυμηθούμε τί είναι αυτό που θα φορέσει τη λεοντή τής  Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για να ξαναδιεκδικήσει την εξουσία, αλλά και το χάλι γενικότερα του πωλητικού μας προσωπικού.

«Ηµασταν σαν τις πόρνες µετά την πρώτη τους φορά».

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Γνώρισα την φιλόλογο Φωτεινή Καϊμάκη πριν από μερικά χρόνια, στην προσπάθειά μου να αντλήσω πληροφορίες για τα ελληνόφωνα χωριά του Σαλέντο και της Καλαβρίας τα οποία επρόκειτο τότε να επισκεφτώ. Ποτέ δεν μπορούσα ωστόσο να φανταστώ ότι η εξαίρετη αυτή φιλόλογος είχε βάλει σκοπό στη ζωή της να αναδείξει την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό των γκρεκάνων της Κάτω Ιταλίας, περισσότερο γνωστή σε μας με το όνομα "Μεγάλη Ελλάδα" (Magna Grecia).

Η Φωτεινή Καϊμάκη επισκέπτεται τα χωριά του Σαλέντο και της Καλαβρίας, ανελλιπώς, από το 1994. Κατά την διάρκεια των 21 αυτών ετών διείσδυσε με τη ματιά της φιλολόγου, της ερευνήτριας και της φωτογράφου στη ζωή των ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας και, όπως λέει η ίδια, έγινε αναπόσπαστο σχεδόν κομμάτι τους. Αποτέλεσμα αυτών των συνεχών επισκέψεων και της ευλαβικής προσέγγισής της στη γλώσσα, τους ανθρώπους, την ιστορία και τον πολιτισμό που διαφύλαξαν σαν κόρη οφθαλμού οι Έλληνες της Κάτω Ιταλίας, ήταν η έκδοση του βιβλίου της με τίτλο "Η Ελλάδα του Σαλέντο" και, προσφάτως, ένα ακόμη πολύτιμο βιβλίο - παρακαταθήκη πολιτισμού - με τον τίτλο "Με τη φτερούγα του ταξιδιού", ένα πολυτονικό βιβλίο-μνημείο, στην παρουσίαση του οποίου είχα την ευκαιρία, την τύχη και την τιμή να παραστώ το απόγευμα της Παρασκευής 10 Νοεμβρίου 2017 στο κατάμεστο αμφιθέατρο του μουσείου της Ακρόπολης. Μια εκδήλωση που θα αναρτήσω, σύντομα ελπίζω (λόγω της μεγάλης χρονικής διάρκειας), στον λογαριασμό μου στο YouTube.

Η 7η Νοεμβρίου θα μείνει στην ιστορία της Τέχνης ως η ημέρα αποκάλυψης ενός ακόμη αριστουργήματος της ανθρώπινης δεξιοτεχνίας. Μόνο που η αποκάλυψη αυτή αφορά ένα αντικείμενο που τα ανθρώπινα χέρια έπλασαν πριν από 3.500 χρόνια σε κάποιο εργαστήριο της μινωικής Κρήτης. Το αντικείμενο αυτό δεν έχει όμοιο του, διότι αν κανείς το παρατηρήσει φευγαλέα, θα μπορούσε να σκεφτεί πως πρόκειται για ένα ανάγλυφο της εποχής της Αναγέννησης.

Πρόκειται για ένα μικροσκοπικό εύρημα, σε έναν τάφο της αρχαίας Πύλου που το άπειρο μάτι ενός κοινού ανθρώπου, θα το εκλάμβανε ως άλλη μια πετρούλα γύρω από την αρχαιολογική ανασκαφή. Οι έμπειροι αρχαιολόγοι ωστόσο, αν και τους διέφυγε στην αρχή η σπουδαιότητα του ευρήματος, μετά από 2 χρόνια αφού καθάρισαν την πετρούλα, ανακάλυψαν ένα ανάγλυφο πάνω σε αχάτι, χρώματος καστανού.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

[με εξαίρεση των Στέφανου Μάνου και Παναγιώτη Ψωμιάδη, για τους οποίους δεν κατέχω τις αναγκαίες ψυχιατρικές γνώσεις].  

ν. 2731/1999
Αρθρο 30

1. Επιτρέπεται η μεταφορά του τακτικού με Σύμβαση Εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου προσωπικού της Δημόσιας Επιχείρησης Πολεοδομίας και Στέγασης (Δ.Ε.ΠΟ.Σ. Α.Ε.) κατά προτεραιότητα στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων ΄Εργων, καθώς και στους φορείς που εποπτεύονται από αυτό, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα Ν.Π.Δ.Δ. και τους Ο.Τ .Α. α` και β` βαθμού.
2. Το προς μεταφορά προσωπικό καθορίζεται με αιτιολογημένη απόφαση του Δ.Σ., ύστερα από εκτίμηση των υπηρεσιακών αναγκών της Δ.Ε.ΠΟ.Σ. Α.Ε. Εξαιρούνται και δεν μεταφέρονται όσοι εργαζόμενοι στην επιχείρηση ασφαλισμένοι στον κλάδο συντάξεως του I.Κ.Α. συμπληρώνουν μέχρι 31.12.2002 ανεξάρτητα φύλου και ηλικίας 10.500 ημέρες ασφάλισης.