Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Ψάχνω χρόνια τώρα να βρω κάτι καλό, για να πάψω να μουρμουράω, γκρινιάζω και βρίζω. Αλλά πριν γράψω γι’ αυτό οφείλω να αντιγράψω τούτο το τιτίβισμα και να σημειώσω ότι χάρη σε αυτούς τους ελάχιστους [ελαχιστότατους που λένε οι μορφωμένοι] ανθρώπους εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως έθνος.
@AretiAthanasiu
«Τον γνωρίζετε αυτόν τον Άνθρωπο;
Περιμένοντας σήμερα στην αναμονή για το σπήλαιο του Διρού μια κοπέλα έπεσε στα σκαλοπάτια και χτύπησε στο πρόσωπο. Στην προσπάθειά της να σηκωθεί λιποθύμησε και έπεσε κάτω ξανά.
Αμέσως έσπευσε η σύζυγος μου, η οποία είναι γιατρός, για να της παράσχει τις πρώτες βοήθειες. Μαζεύτηκε κόσμος γύρω από την κοπέλα για να δημιουργήσουν σκιά με πετσέτες και να της δίνουν νερό και κουράγιο.







