Επιμέλεια :Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Στη Σπιναλόγκα είχα περπατήσει για πρώτη φορά πριν από τέσσερα ακριβώς χρόνια. Είχαμε φθάσει στο νησί, που τον περασμένο αιώνα φιλοξένησε λεπρούς, με το καταμαράν του Colin Darling, εν πλω από τη Ρόδο μέχρι τα Χανιά https://www.youtube.com/watch?v=g3qSv3Wc4_c
Αυτή τη φορά περάσαμε στη Σπιναλόγκα με τα καίκια που την συνδέουν με τον οικισμό της Πλάκας. Δέκα ευρώ το εισιτήριο κατ' άτομο και άλλα οκτώ για να μπει ο επισκέπτης εντός των τειχών. Μια βιομηχανία που έχει τέσσερα ταμεία. Τρία που έχουν έδρα στην Πλάκα, στον Άγιο Νικόλαο και στην Ελούντα, και ένα που έχει έδρα στη Σπιναλόγκα. Εμείς πάντως δεν πληρώσαμε για να μπούμε στην κατεστραμμένη, μελαγχολική και γεμάτη θλιβερές αναμνήσεις καστροπολιτεία. Εγώ γιατί είμαι κάτοχος δημοσιογραφικής ταυτότητας και η καπετάνισσα γιατί είναι άνεργη. Έχει ενίοτε και η στέρηση τα πλεονεκτήματά της.







