Γράφει ο Κώστας Στούπας.

Όποιος είναι αδίστακτος στα μικρά πράγματα, θα αποδειχτεί αχρείος στα μεγάλα.

Αρθούρος Σοπενχάουερ.

Αυτό που θα' πρεπε να τρομάζει με την παρούσα κυβέρνηση ακόμη και τον πλέον καλοπροαίρετο "ισαποστάκια"* είναι η ευκολία με την οποία λέει ψέμματα και παριστάνει πως δεν αντιλαμβάνεται τα οφθαλμοφανή όταν έτσι το επιτάσσει το κομματικό συμφέρον.

Αν κάποιος αραδιάζει οφθαλμοφανή ψέμματα χωρίς την παραμικρή αιδώ και συστολή, γνωρίζοντας πως αυτά εύκολα γίνονται αντιληπτά από την πλειοψηφία της κοινωνίας, στην ουσία αυτό που κάνει είναι να την περιφρονεί βαθύτατα.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Ο Φ. Μακρίδης, πάντοτε εύστοχος και λακωνικός, επιδαψίλευσε τον χαρακτηρισμό τού «ηλίθιου» στον λαό που ψήφισε «ΟΧΙ» την 05.07.2015. http://makpress.blogspot.com/2018/07/3.html

Ακολούθησαν δεκάδες σχολίων αναγνωστών τού Makpress που επικροτούσαν και επαύξαναν. Άπαντες ανεξαιρέτως. Έτσι, συνειδητοποίησα ότι εγώ είμαι ο μοναδικός ηλίθιος εκ των αναγνωστών του, καθότι ψήφισα «ΟΧΙ» την 05.07.2015. Γιατί όμως;

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Σήμερα είναι ημέρα τραγική για τη Μπέττυ μας, η οποία ανελίχθηκε σε πανεπιστημιακούς θώκους με τις γνώσεις και την αξία της [λέμε συχνά μ..] και όχι επειδή είναι σύντροφος πρωθυπουργού με αριστερό ήθος [ξαναλέμε καμμιά μ..]. Τραγική ημέρα, καθότι είναι η τρίτη επέτειος που ο σύντροφός της Αλαίκσοις καταπάτησε τη βούληση του ελληνικού λαού και μετέτρεψε το υπερήφανο [62%] ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Ευτυχώς που η μανδάμ πήγε προ ημερών για ΣΚ στο Λονδίνο να ξεσκάσει, ώστε να αντέξει σήμερα που θα ξαναπλαντάξει στο κλάμα. Αυτό το βουβό κλάμα που ρίχνουμε σήμερα όλοι όσοι πιστέψαμε πως μπορεί κάτι να αλλάξει με τη στάση του Αλέξη που μας ζήτησε να στείλουμε ένα ηχηρό ΟΧΙ στην Ευρώπη.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Η χθεσινή είδηση, πέρα από τη μπουρδολογία του Χάνου Κλασμένου που φεύγει, αλλά μένει, για να φύγει αν και όταν δεν θα μπορεί να μείνει με ή χωρίς εκλογές ή δημοψήφισμα, καθότι η σχέση του με τον Αλαίκσοις είναι άρρηκτη, επειδή αμφότεροι είναι μη διαπλεκόμενοι [λέμε και καμμιά μ..], ήταν η αποφυλάκιση του Άκη. Και να οι δηλώσεις των δικηγόρων του που μετέδιδαν την αγωνία του  μέχρι να περάσει το κατώφλι της φυλακής και να σφίξει στην αγκαλιά του τη Βίκυ, η οποία έχει ασκήσει αγωγή διαζυγίου, και το ανήλικο παιδί του, και να τα βίδεα με τον ίδιο να περιγράφει το δράμα του με τα bypass και την αναπηρία 80%. Ο «παρ’ ολίγον πρωθυπουργός» ένα από τα προσωνύμιά του. Ο «ωραίος Μπρούμελ» παλαιότερα. Ο «αντ’ αυτού» εξ ίσου παλαιότερα κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. κ.ο.κ. κ.ο.κ. κ.ο.κ κ.ο.κ.ο.κ κ.ο.κ. Έτσι είναι πάντα με τους μεγάλους άνδρες. Μένουν στην ιστορία με το μικρό τους όνομα. Αλέξανδρος, Ναπολέων, Αντρέας, Άκης.

Έχω έναν καρδιακό φίλο στα Χανιά, τον Σταύρο Βαμβουνάκη, ο οποίος είναι μεγάλο ταλέντο. Τα χέρια του είναι μαγικά, ενώ το μυαλό και η φαντασία του μπορούν να δώσουν ζωή σε ένα ξύλο ή ένα μέταλλο που θα βρει πεταμένο στα σκουπίδια. Έχει βρει παλιά αυτοκίνητα σε κακά χάλια και τα έχει μετατρέψει σε απίστευτες ζωντανές και λειτουργικές αντίκες.

http://www.ribandsea.com/waves/377-qq-v15-377.html  

http://www.ribandsea.com/waves/401-qq-bmw.html

Παίρνει κορμούς και κλαδιά ελιάς και τα μεταμορφώνει σε χρηστικά αντικείμενα, σε ρολόγια, σε ανθρώπους, σε ό,τι μπορεί να χωρέσει το μυαλό του ανθρώπου.

http://www.ribandsea.com/face/2461-ta-magika-xeria-tou-stayrou-vamvounaki.html

Προχθές μου έστειλε στο messenger του facebook ένα βιντεάκι στο οποίο έκαιγε με φλόγιστρο ένα βάζο από ξύλο ελιάς που είχε προσφάτως κατασκευάσει στον ξυλότορνο. Δεν κατάλαβα γιατί το έκανε αυτό και τον ρώτησα. Σήμερα μου έστειλε την ένθετη φωτογραφία, που βλέπετε, και την απάντησή του : "Εφτιαξα ένα βάζο που, ενώ έχει καεί, παραμένει ενεργό.". Του απάντησα πως εάν το έργο του αυτό έπαιρνε μέρος σε οποιαδήποτε έκθεση, θα κέρδιζε σίγουρα το πρώτο βραβείο από πλευράς κατασκευής και έμπνευσης. Έχω άδικο; 

Ιωσήφ Παπαδόπουλος.