Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Ασχολούμεθα με το δημοψήφισμα στα Σκόπια και αναλύουμε το αποτέλεσμα, το οποίο αποτέλεσε μια σφαλιάρα για όλους τους ηγέτες και ηγετίσκους της Δύσης που έριξαν το βάρος τους υπέρ του ΝΑΙ και της προσέλευσης στις κάλπες όλων των απογόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου [λέμε και καμμιά μ..].

Εντό στο Ελάντα, οι λαπρόβλητοι ηγέτες μας συνεχίζουν αταλάντευτοι το έργο τους υπέρ του λαού που τους έταξε να τον υπηρετούν. Ο Χάνος Κλασμένος πανηγυρίζει που το δημοψήφισμα απέτυχε, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζει που η συντριπτική πλειοψηφία των ολίγων είπε ΝΑΙ και περιμένουν πώς και πώς να υποδεχθούν στις αγκάλες του ΝΑΤΟ τους Σκοπιανούς. Πάντως τα κόκκαλα του Φιντέλ δεν τρίζουν, διότι ο άνθρωπος είχε μυαλό και είχε καταλάβει με τί σούργελα είχε να κάνει.

Στη Μύρινα της Λήμνου είμαι από την περασμένη εβδομάδα και  περιμένω το καράβι να περάσει για να επιστρέψω στο Λαύριο. Άλλαξε η ημερομηνία στα ειστήρια και κλείστηκαν για Τρίτη. Άλλαξαν και πάλι την Τρίτη και κλείστηκαν για Πέμπτη.

Είναι Κυριακή και υποτίθεται πως το καράβι, χορεύοντας στον ρυθμό του "Ζορμπά", θα ξεκινήσει απ' την Καβάλα απόψε. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος κοιτώντας έξω απ' το παράθυρο του αυτοκινούμενου. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει κι' αυτό! Άσε που αρχίζει να μου αρέσει η ιδέα πως μπορεί να αποκλειστώ εδώ για ένα μήνα, να μη βλέπω τηλεόραση, να μη κλειδαμπαρώνομαι για να κοιμηθώ, να βολτάρω στο κάστρο, στον Ρωμεϊκο γιαλό και στις Αμμοθίνες και να ρίχνω και μια καθετή μπας και πιαστεί κανένα αόμματο στο αγκίστρι.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Όταν πρόκειται να επισκεφτεί κανείς ένα νησί του Αιγαίου το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να ανοίξει έναν τουριστικό οδηγό ή να σερφάρει στο διαδίκτυο προκειμένου να σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για τα αξιοθέατα του νησιού που θα επισκεφτεί. Ωστόσο, υπάρχουν συχνά κρυμμένα "μυστικά" σε ένα τόπο τα οποία ακόμη και οι ντόπιοι πολλές φορές αγνοούν.

Αυτό ακριβώς μου συνέβη στη Λήμνο. Και αν δεν είχα αποκλειστεί στο νησί εξ αιτίας του απαγορευτικού που κράτησε για μέρες τα πλοία δεμένα στα λιμάνια, δεν θα είχα ανακαλύψει κάποια από αυτά τα κρυμμένα "μυσικά" στα οποία με μύησε ο φίλος αυτοκινητιστής και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιώργος Ελιάς. Σ' αυτόν άλλωστε οφείλεται και η συνάντησή μου με τον εκπληκτικό ενενηντάχρονο αυτοκινητιστή κ. Νίκο Μπλια, ο οποίος με έφερε πίσω στη δεκαετία του 1920 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο λεωφορείο στη Λήμνο!

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είναι ευλογία να μπορεί να ταξιδεύει κανείς στο Αιγαίο. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που έχω επισκεφτεί μέχρι σήμερα κάθε νησιωτική γωνιά αυτής της υπέροχης θάλασσας και ιδιαιτέρως προνομιούχο (καθότι συνταξιούχος) που μπορώ να την ταξιδεύω ακόμη χάρις στην ευγενική προσφορά των ακτοπλοϊκών εταιρειών ΑΝΕΚ LINES, BLUE STAR FERRIES, HELLENIC SEAWAYS και ZANTE FERRIES οι οποίες μου παρέχουν δωρεάν εισιτήρια για τη μεταφορά δύο ατόμων και ενός αυτοκινούμενου.

Κάλυψα μέχρι τώρα όλα σχεδόν τα νησιά από ξηράς και θα ήθελα, όσο είμαι καλά και συνεχίζω να έχω τη στήριξη των ακτοπλοϊκών εταιρειών, να τα καλύψω και από αέρος. Έκανα ήδη αρχή με τη Νίσυρο, την Τήλο, τη Χίο, τις Οινούσσες, τα Ψαρά, τη Σίφνο, την Κίμωλο, τη Μήλο και προσφάτως "πέταξα" πάνω απ' τον Άη Στράτη και τη Λήμνο. Τα δύο τελευταία βιντεάκια δεν τα έχω ανεβάσει ακόμη στο YouTube καθώς είμαι αποκλεισμένος στη Λήμνο, εδώ και μια εβδομάδα, περιμένοντας να λήξει το απαγορευτικό και να έρθει να με μαζέψει το "Express Πήγασος" της "Hellenic Seaways". Εκτός του αποκλεισμού είναι και η σύνδεση στο διαδίκτυο ασθενής για ανάρτηση μεγαλύτερης διάρκειας βίντεο.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Αν σας έβαζαν το ακόλουθο αίνιγμα θα βρίσκατε τη λύση του; Το αίνιγμα λοιπόν είναι : Σε ποιο νησί του Αιγαίου δεν υπάρχει ναός αφιερωμένος στο όνομα του Αγίου του;

Επειδή, όσο και αν παιδέψετε το μυαλό σας δεν θα το βρείτε, θα το πάρει το ποτάμι. Ο Άη Στράτης είναι το νησί που ο Άγιός του δεν διαθέτει στέγη! Διέθετε, δηλαδή, μέχρι που ήρθε η χούντα και τη γκρέμισε! Όχι, δεν έπεσε απ' τον σεισμό όπως έπεσαν τα σπίτια όλου σχεδόν του παλιού οικισμού. Το εκκλησάκι του Αγ. Ευστρατίου, που δέσποζε πάνω απ' το λιμάνι του νησιού, το έριξε η χουντική μπουλντόζα τραβώντας το με συρματόσχοινα! Λένε μάλιστα, αυτοί που θυμούνται, ότι η πρώτη προσπάθεια απέτυχε με τα συρματόσχοινα να κόβονται και τον χειριστή της μπουλντόζας να το βάζει στα πόδια απ' τον φόβο του!